Tom obejmuje poemat Wiersze śródziemnomorski oraz utwory Wata z lat 1963–1967, zebrane pod tytułem Ciemne świecidło. Obie części tomu należą do największych osiągnięć polskiej poezji XX wieku. Uzupełnieniem książki są posłowie Jana Zielińskiego i inedita poety, a także reprodukcje jego rękopisów
"Tom piąty POLSKIEJ NOWELI FANTASTYCZNEJ zawiera utwory napisane w wydane drukiem w okresie dwudziestolecia międzywojennego, a więc w latach 1918-1939, z jednym wyjątkiem na rzecz utworu napisanego w okresie wojny na emigracji i wydanego już po wojnie poza granicami kraju (Stanisław Baliński)."
"Dziennik bez samogłosek" to tom będący dopełnieniem Watowskiego "pamiętnika mówionego" - "Mojego wieku". Składające się nań trzy części powstały w rożnym czasie i dotyczą różnych faz życia autora: najwcześniejsze, "Moralia" Wat zaczął pisać w początkach lat pięćdziesiątych. Są one rodzajem
28 kwietnia 1954 Aleksander Wat natrafia, zapewne w jednym z warszawskich antykwariatów, na egzemplarz Bezrobotnego Lucyfera z 1927 roku. Poeta kupuje utraconą książkę, [...] wprowadza wiele interesujących poprawek, które zostaną wykorzystane w wydaniu powojennym, uszczuplonym o dwie opowieści
Akcja "Falszywej wagi" rozgrywa sie w galicyjskim miasteczku Zlotogrod na krancach Cesarstwa, do ktorego przybywa Anzelm Eibenschütz, by objac posade cechmistrza. Cesarstwo chwieje sie w posadach, juz za chwile o jego losach zdecyduja gwaltowne ruchy odsrodkowe. Jak trafnie zauwazyl brytyjski
Mój wiek (I wyd. Londyn 1977) to rozmowy, jakie w 1965 roku przeprowadził z Watem Czesław Miłosz. Początkowo w Berkeley, gdzie autor Bezrobotnego Lucyfera przebywał na zaproszenie Uniwersytetu Kalifornijskiego, a potem w Paryżu. Taśmy z rozmowami zostały spisane już po śmierci Wata przez Olę
opracował Adam Dziadek Pierwsze wydanie poezji Wata opatrzone nie tylko komentarzami do wierszy, ale i obszernym wstępem, w którym zawarto nową, ciekawą propozycję interpretacyjną. Adam Dziadek, wybitny badacz literatury polskiej XX w., ukazuje panoramę twórczości Wata i ewolucję, jaką ona
Zbiór esejów prezentowanych tu został wydany po śmierci Aleksandra Wata. Cześć z tekstów publikowanych było wcześniej w Kulturze inne natomiast jak np. Prawdziwy początek Iwana Denisowicza ujrzały po raz pierwszy światło dzienne. Czytając je warto zapoznać się z notą redakcyjną i wstępem napisanym
"Kiedyś- dawno temu- ojciec mój wojował z białymi, odniósł rany, był w niewoli i uciekł z niej i koniec końców jako dowódca kompanii saperów przeszedł do rezerwy. Kiedy miałem lat osiem, matka moja utonęła kąpiąc się w Wołdze. Z wielkiego strapienia przenieśliśmy się do Moskwy. Tutaj, po dwóch
